ค้นหา
รายการที่พบทั้งหมด 51,797 รายการ
กรมศิลปากร ขอเชิญรับชมถ่ายทอด Facebook Live รายการไขความรู้จากครูกรมศิลป์ ตอน “ผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกจากต้นทุนทางวัฒนธรรม“ วิทยากร นายเกียรติศักดิ์ สุวรรณพงศ์ จิตรกรเชี่ยวชาญ (ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านจิตรกรรม), นางอัจฉริยา บุญสุข ผู้อำนวยการกลุ่มประณีตศิลป์, นางสาวปรินดา ป้องกงลาด ผู้อำนวยการกลุ่มศิลปประยุกต์และเครื่องเคลือบดินเผา และนายจักรพันธ์ หิรัญสาลี รักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการกลุ่มจิตรกรรม ผู้ดำเนินรายการ นายสิทธิพร บุปผา นักวิชาการเผยแพร่ กลุ่มเผยแพร่และประชาสัมพันธ์ ในวันพฤหัสบดีที่ ๑๒ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๘ เวลา ๑๑.๐๐ - ๑๑.๔๕ น. ผู้สนใจสามารถติดตามชมได้ทาง Facebook Live : กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม และ Facebook Live : กลุ่มเผยแพร่ฯ กรมศิลปากร
รายการ “ไขความรู้จากครูกรมศิลป์” มีรูปแบบเนื้อหาของรายการเกี่ยวกับประวัติความเป็นไทย เกร็ดประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับวันสำคัญ ประเพณี วัฒนธรรม วีถีชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน ผ่านการบอกเล่า ถ่ายทอดความรู้ แนวความคิด เนื้อหาวิชาการ จากประสบการณ์ของผู้บริหาร นักวิชาการ และผู้เชี่ยวชาญกรมศิลปากร กำหนดถ่ายทอดสดผ่านเฟสบุ๊กไลฟ์ (Facebook Live) ทุกวันพฤหัสบดี เวลา ๑๑.๐๐ น. ตลอดปีงบประมาณ ๒๕๖๘ ระหว่างเดือนตุลาคม ๒๕๖๗ - กันยายน ๒๕๖๘
ชื่อแบบฉบับ : ตำนานวัดพระแก้วดอนเต้า (ผูก 1)
ชื่อเรื่อง : ตำนานดอนเต้า (ผูก 1)
เลขทะเบียน : ชม.บ.420/1
ผู้แต่ง : ไม่ปรากฏ ผู้สร้าง : ไม่ปรากฏ ปีที่สร้าง : ไม่ปรากฏ
จำนวน : 1 คัมภีร์ 6 ผูก (หอสมุดแห่งชาติฯ เชียงใหม่ มีผูก1, 1ก-1ง)
จำนวนบรรทัด : 4 บรรทัด จำนวนหน้า : 34 หน้า
อักษร : ธรรมล้านนา ภาษา : บาลี-ไทยล้านนา เส้น : จาร
ฉบับ : ชาดทึบ-รักทึบ-ลานดิบ ไม้ประกับ : ไม่มี ประเภทเอกสารโบราณ : คัมภีร์ใบลาน
ประวัติ : ได้มาจากวัดทุ่งมอก ต.มาง อ.เชียงม่วน จ.พะเยา เมื่อวันที่ 11 กรกฏาคม 2531
โครงการ : พัฒนาระบบบริการห้องสมุดดิจิทัล หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก เชียงใหม่ ปี พ.ศ. 2568
เลขทะเบียน : นพ.บ.714/1จห้องจัดเก็บ : ศรีโคตรบูรณ์ประเภทสื่อ : เอกสารโบราณ หมวดหมู่ : พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ : 24 หน้า ; 4.5 x 56 ซ.ม. : ลานดิบ-ล่องชาด-ล่องรัก ; ไม่มีไม้ประกับชื่อชุด : มัดที่ 226 (303-316) ผูก 1จ (2568)หัวเรื่อง : แทนน้ำนมแม่--เอกสารโบราณ คัมภีร์ใบลาน พุทธศาสนาอักษร : ธรรมอีสานภาษา : ธรรมอีสานบทคัดย่อ : มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา สามารถสืบค้นได้ที่ห้องศรีโคตรบูรณ์ หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม
ชื่อแบบฉบับ : ตำรายา (ผูก 1ช)
ชื่อเรื่อง : ตำรายาแก้เลือด, ลม, ฝี เป็นต้น (ผูก 1ช)
เลขทะเบียน : ชม.บ.3917/1ช
ผู้แต่ง : ไม่ปรากฏ ผู้สร้าง : ไม่ปรากฏ ปีที่สร้าง : ไม่ปรากฏ
จำนวน : 1 คัมภีร์ 10 ผูก (หอสมุดแห่งชาติฯ เชียงใหม่ มีผูก 1, 1ก-1ฌ)
จำนวนบรรทัด : 5 บรรทัด จำนวนหน้า : 24 หน้า
อักษร : ไทย ภาษา : ไทย เส้น : จาร
ฉบับ : ลานดิบ ไม้ประกับ : ไม่มี ประเภทเอกสารโบราณ : คัมภีร์ใบลาน
ประวัติ : ได้มาจากวัดสันผักแค ต.ม่วงคำ อ.พาน จ.เชียงราย เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2531
โครงการ : พัฒนาระบบบริการห้องสมุดดิจิทัล หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก เชียงใหม่ ปี พ.ศ. 2568
เวทัพพชาดกคำฉันท์ กับ ลิลิตนันทิวิสาลชาดก. พระนคร : โรงพิมพ์ศรีกรุง, 2462
นางสาวสงวน ดิษยบุตร์ พิมพ์แจกในงานปลงศพ คุณหญิง (จีนลีละชาต) พิพิธโภคัยสวริย์ ผู้เป็นยาย พระพุทธศกัราช 2462 เวทัพพชาดกคำฉันท์ เป็นวรรณคดีคำฉันท์ประเภทหนึ่ง ที่แต่งขึ้นจากชาดกเรื่องเวทัพพชาดก ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโทษของการไม่รู้จักกาลเทศะ ส่วนลิลิตนันทิวิสาลชาดก เป็นวรรณคดีประเภทลิลิตที่แต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทโคลงและร่าย
อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย ขอเผยแพร่ องค์ความรู้ประจำเดือนเมษายน ๒๕๖๘ เรื่อง "เครื่องถ้วยเชลียง"เครื่องถ้วยเชลียง หรือเครื่องถ้วยมอญ (Mon Ware) เป็นเครื่องถ้วยเนื้อแกร่ง เคลือบผิว รุ่นแรกที่พบในเมืองศรีสัชนาลัย ผลิตตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ ๑๗ - ๑๙ โดยใช้เตาเผาแบบเตาขุดในดินผนังโบกยาดินเหนียว ในบริเวณแหล่งเตาบ้านเกาะน้อย และบ้านหนองอ้อ ทางทิศเหนือของเมืองศรีสัชนาลัย ถือได้ว่าเป็นต้นแบบก่อนที่จะค่อยๆพัฒนามาเป็นสังคโลกแบบสีเขียวไข่กา และชามลายปลา ลายพฤกษบุปผา ในพุทธศตวรรษที่ ๒๐ - ๒๑ ที่เป็นสินค้าที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายเครื่องถ้วยเชลียงเป็นชื่อที่เรียกตามชื่อเมืองโบราณที่มีมาก่อนสมัยสุโขทัย มีศูนย์กลางอยู่บริเวณวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ เชลียง ห่างจากเมืองศรีสัชนาลัยมาทางทิศตะวันออก ประมาณ ๒ กิโลเมตร การขุดค้นบริเวณใกล้ศูนย์กลางเมืองเชลียง เช่น โบราณสถานวัดชมชื่น และวัดเจ้าจันทร์ พบว่ามีการใช้เครื่องถ้วยชนิดนี้อย่างแพร่หลายมาตั้งแต่สมัยเมืองเชลียง และมีรูปแบบที่หลากหลายกว่าเครื่องถ้วยชนิดเดียวกันที่ผลิตเลียนแบบต่อมาในสมัยสุโขทัยจนถึงอยุธยาส่วนคำว่าเครื่องถ้วยมอญนั้น เป็นชื่อที่ชาวบ้านใช้เรียกเครื่องถ้วยประเภทนี้ โดยเชื่อว่ากลุ่มคนมอญเป็นผู้ผลิต Roxanna M. Brown เชื่อว่ามอญในที่นี้หมายถึงกลุ่มชนเจ้าของวัฒนธรรมทวารวดีที่เจริญอยู่แถบลุ่มน้ำเจ้าพระยาในภาคกลางของประเทศไทย และแพร่วัฒนธรรมขึ้นมาทางภาคเหนือ ได้ถึงเมืองหริภุญชัย ในจังหวัดลำพูน ในแถบพื้นที่เมืองเชลียงหรือศรีสัชนาลัยคงได้รับอิทธิพลวัฒนธรรมทวารวดีที่มีความเจริญด้านการผลิตเครื่องปั้นดินเผาอยู่ก่อนแล้ว ทำให้สามารถพัฒนาการผลิตเครื่องเคลือบชนิดที่เรียกว่า เครื่องถ้วยเชลียงหรือเครื่องถ้วยมอญได้เครื่องถ้วยเชลียง มีลักษณะเด่นอยู่ที่เนื้อดินหยาบสีดำ หรือสีน้ำตาลเข้ม มีแร่เหล็กผสมอยู่มาก เมื่อเผาแล้วบริเวณที่ไม่เคลือบมีสีสนิมเหล็กเคลือบฉาบอยู่ ผิวภาชนะไม่เรียบ มีรูพรุนมาก และดูไม่สวยงาม สีเคลือบมีหลายระดับ เช่น สีเขียวอมสีเหลือง สีเขียวเข้ม หรือ สีเขียวอมฟ้า รูปทรงที่ผลิตเป็นจาน ชาม พาน ตลับ และกระปุก หากเป็นจานหรือชามมักเคลือบเฉพาะตัวภาชนะด้านในหรือเคลือบทั้งสองด้าน โดยใช้น้ำดินสีขาวทารองพื้นที่ตัวภาชนะด้านในก่อนเคลือบ ส่วนลำตัวภาชนะด้านนอกมักไม่ทาน้ำดินสีขาวรองพื้น ขอบปากจานหรือชามมีร่อยรอยปาดน้ำเคลือบ เพื่อใช้จัดวางแบบประกบปาก ที่ก้นชามด้านในบางใบมักปรากฏรอย ๓- ๕ จุดที่เกิดจากการใช้ตัวรองทรงกลมแบนที่มีขาช่วยจัดวาง ลักษณะการวางเผาภาชนะแบบนี้เหมือนกับที่เตาสันกำแพง อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีกี๋ท่อเตี้ยๆรองรับภาชนะใบล่าง ในกลุ่มเตาที่เผาเครื่องเคลือบเชลียงมีการใข้กี๋งบน้ำอ้อยและกี๋ท่อจากการขุดค้นทางโบราณคดีและในแหล่งเรือจมบริเวณอ่าวไทย เครื่องถ้วยไทยที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดที่พบในระบบการค้าทางทะเล คือ เครื่องถ้วยเชลียง โดยพบร่วมกับเครื่องถ้วยชามลายเขียนสีครามของเวียดนาม และเครื่องถ้วยชามเคลือบสีเขียวของจีน ผลิตจากกลุ่มเตาหลงฉวน สมัยราชวงศ์หยวน พบในแหล่งเรือจมรางเกวียนเพียงแห่งเดียว ประกอบด้วย ชาม ๒ ใบ และ กระปุกจำนวน ๑๑ ใบเอกสารอ้างอิงกรมศิลปากร. โบราณคดีวิเคราะห์ ๒ : เครื่องถ้วยบุรีรัมย์และเครื่องถ้วยสุโขทัย. กรุงเทพฯ : ดอกเบี้ย, ๒๕๓๙.ปริวรรต ธรรมาปรีชากร. เอกสารประกอบการอบรมเชิงปฏิบัติการ เครื่องปั้นดินเผาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พัฒนาการ แรงบันดาลใจ และการตรวจพิสูจน์. ม.ป.ท., ๒๕๕๘.สายันต์ ไพรชาญจิตร์. ข้อเสนอเพื่อการพิจารณาใหม่ เรื่องการผลิตและการค้าเครื่องสังคโลกที่มาก่อนสมัยพ่อขุนรามคำแหง. กรุงเทพฯ : มูลนิธิโตโยต้าประเทศไทย, ๒๕๔๔.อังศ์วรา ยุทธนากรกุล. การตรวจสอบอายุแหล่งเรือจมรางเกวียน ตำบลบางเสร่ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี. ปริญญาศิลปะศาสตร์บัณฑิต ภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๖.
สุโขทัยทำบุญตักบาตรถวายเป็นพรพราชกุศลเนื่องในวันคล้ายวันเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร วันที่ 5 ธันวาคม 2559 เวลา 07.45 น.นางสาว ดวงกมล ยุทธเสรี ผู้อำนวยการสำนักศิลปากรที่ ๖ สุโขทัย ข้าราชการและลูกจ้างเข้าร่วมกิจกรรม ทำบุญตักบาตรอาหารแห้งพระภิกษุสงฆ์จำนวน 89 รูป ถวายเป็นพรพราชกุศลเนื่องในวันคล้ายวันเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร ณ บริเวณด้านหน้าศาลากลางจังหวัดสุโขทัย
ประวัติวงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร
(The National Symphony Orchestra)
วงดนตรีแบบดุริยางค์สากล ที่เรียกว่า ออร์เคสตร้า (ORCHESTRA) เริ่มเกิดมีขึ้นในประเทศไทย เมื่อราวปี พ.ศ.๒๔๕๔ โดยพระมหากรุณาธิคุณแห่งองค์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวล้นเกล้าล้นกระหม่อมรัชกาลที่ ๖ สมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า ของปวงชนชาวไทย พระองค์ทรงมีพระราชประสงค์ให้มี วงดนตรีสากลขึ้นในประเทศสยาม เพื่อให้ประชาชนชาวไทยได้สัมผัสกับดนตรีของชาวตะวันตกบ้าง และอีกประการหนึ่งเพื่อให้ประเทศสยามทัดเทียมกับอารยประเทศในโลก จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จ้างครูฝรั่งชาวอิตาเลียนมาทำการสอนให้กับนักดนตรีไทย
ต่อมาได้ทรงโปรดเกล้าฯ ให้พระเจนดุริยางค์ เป็นผู้ควบคุมวง โดยทรงพระราชทานนามว่า “วงเครื่องสายฝรั่งหลวง”ซึ่งขึ้นอยู่ในพระราชสำนัก สังกัด กรมมหรสพกระทรวงวัง และวงดนตรีวงนี้พัฒนาความสามารถขึ้นเป็นลำดับ ได้จัดการบรรเลงให้ชาวไทยและชาวต่างประเทศฟังอย่างแพร่หลายในครั้งนั้น มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการจัดการบรรเลง ซิมโฟนี คอนเสิร์ต (SYMPHONY CONCERT) สำหรับประชาชนทั่วไปขึ้นเป็นครั้งแรกในเมืองไทย ณ โรงโขนหลวง ในสวนมิสกวัน และที่ศาลาสหทัยสมาคมในพระบรมมหาราชวัง(เขตชั้นนอก) สลับที่กันบรรเลงเป็นงานประจำ เพื่อเก็บเงินไว้พระราชทานแก่องค์การสาธารณกุศลต่าง ๆ โดยมีพระเจนดุริยางค์ เป็นผู้อำนวยเพลงจนได้รับคำชมเชยจากชาวต่างประเทศ มีการจัดตีพิมพ์อยู่บนหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ ในเมืองไทย ซึ่งได้รับการยกย่องว่า “วงเครื่องสายฝรั่งหลวงแห่งเมืองไทย” วงนี้เป็นวงดนตรีที่ดีที่สุดในภาคเอเซียตะวันออก
ครั้นต่อมาเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๗๕ ประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง และในปี พ.ศ. ๒๔๗๗ วงดนตรีเครื่องสายฝรั่งหลวงได้โอนมาขึ้นกับกรมศิลปากร ดังนั้น วงดุริยางค์สากลวงแรกของประเทศไทยวงนี้ จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น“วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร” จนถึงปัจจุบันนี้
สำนักการสังคีต กรมศิลปากร
ขอเชิญชม
การแสดงดนตรีในสวน (Music in The Park)
โดย วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร
เวลา ๑๗.๓๐ – ๑๙.๓๐ น. ณ สวนนาคราภิรมย์ (ท่าเตียน)
**********************
กำหนดการบรรเลง
ครั้งที่ ๑ วันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๕๙
ครั้งที่ ๒ วันที่ ๒๒ มกราคม ๒๕๕๙
ครั้งที่ ๓ วันที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๕๙
ครั้งที่ ๔ วันที่ ๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
*********************
นอกจากนี้ ขอเชิญชมรายการ “ศิลปากรคอนเสิร์ต” บรรเลงเพลงโดย วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร วันศุกร์ที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ เวลา ๑๗.๓๐ น. ณ โรงละครแห่งชาติ
ผู้สนใจร่วมรับฟังการบรรเลง“ดนตรีในสวน (Music in the Park)” ปีที่ ๓ โดยวงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ สำนักการสังคีต กรมศิลปากร โทร.๐ ๒๒๒๔ ๑๓๗๑
