ค้นหา
รายการที่พบทั้งหมด 50,590 รายการ
#องค์ความรู้อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรลวดลายภาษาสันสกฤตและสัญลักษณ์มงคลบนเครื่องลายครามจีนที่พบระหว่างการดำเนินการโครงการพัฒนาเส้นทางชมโบราณสถานและป้ายสื่อความหมาย อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร (ระยะที่ ๒) เครื่องถ้วยที่ตกแต่งด้วยลายที่เขียนใต้เคลือบบนพื้นสีขาวด้วยสีน้ำเงินเรียกว่า เครื่องลายคราม (blue and white wares) เป็นสินค้าส่งออกสำคัญและมีชื่อเสียงมากที่สุดของจีนในพุทธศตวรรษที่ ๑๙-๒๔ พบหลักฐานดังกล่าวจากแหล่งโบราณคดีในประเทศไทย ตั้งแต่สมัยราชวงศ์หยวน (พ.ศ. ๑๘๒๓-๑๙๑๑) ราชวงศ์หมิง (พ.ศ. ๑๙๑๑-๒๑๘๗) ราชวงศ์ชิง (พ.ศ. ๒๑๘๗-๒๔๕๙) จนถึงสมัยสาธารณรัฐ (พ.ศ. ๒๔๕๙-ปัจจุบัน) โดยมักพบเครื่องลายครามสมัยราชวงศ์หมิงในแหล่งเรือจมบริเวณอ่าวไทย กำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ ๒๑-๒๒ เป็นส่วนใหญ่ เช่น แหล่งเรือสีชัง ๑ แหล่งเรือเกาะกระดาด และแหล่งเกาะริ้น ทั้งนี้เครื่องถ้วยส่วนใหญ่ของราชวงศ์หมิงมักจะเป็นเครื่องปั้นดินเผาเนื้อกระเบื้อง (porcelain) ซึ่งเป็นเครื่องถ้วยที่มีลักษณะที่สวยที่สุดในประเภทเครื่องถ้วยด้วยกัน โดยมีการตกแต่งภาชนะด้วยการเขียนลายเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์มงคล ด้วยสีครามหรือสีน้ำเงินที่ได้จากออกไซด์ของแร่โคบอลต์ (cobalt oxide) ภาชนะดินเผาเนื้อกระเบื้อง (porcelain) เป็นภาชนะจากการปั้นส่วนผสมของดินขาว (kaolin) ที่มีคุณภาพดี มีธาตุเหล็กน้อย หรือดินขาวเนื้อละเอียด เผาไฟที่อุณหภูมิ ๑,๓๐๐–๑,๔๕๐ องศาเซลเซียส มีคุณสมบัติโปร่งแสง เนื้อบาง เคลือบจะเป็นมัน ถ้ายกขึ้นส่องกับแสงจะเห็นเงาวัตถุทึบแสงที่บังไว้ด้านหลัง และไม่ดูดซึมน้ำ โครงการพัฒนาเส้นทางชมโบราณสถานและป้ายสื่อความหมาย อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร (ระยะที่ ๒) เป็นโครงการที่มีการดำเนินการในปีงบประมาณ ๒๕๖๘ ในพื้นที่วัดอาวาสใหญ่ วัดสิงห์ วัดพระสี่อิริยาบถ และวัดพระนอน ด้วยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาป้ายสื่อความหมายและปรับปรุงเส้นทางเดินชมโบราณสถานให้ได้มาตรฐานสากล สามารถเพิ่มศักยภาพในการอำนวยความสะดวกรองรับการใช้บริการของนักเรียนนักศึกษา ตลอดจนประชาชน และนักท่องเที่ยว ทั้งชาวไทยและต่างประเทศ อันเป็นการยกระดับให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีมาตรฐานในระดับสากลในฐานะแหล่งมรดกโลก จากการดำเนินการโครงการดังกล่าว ณ วัดพระนอนและวัดอาวาสใหญ่ ได้พบชิ้นส่วนภาชนะดินเผาเนื้อกระเบื้อง ส่วนปากมีขนาดกว้าง ๔.๙ เซนติเมตร ยาว ๖.๑ เซนติเมตร หนา ๐.๒-๐.๙ เซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางปาก ๑๒.๐ เซนติเมตร และส่วนก้นมีขนาดกว้าง ๒.๖-๕.๓ เซนติเมตร ยาว ๒.๙-๗.๑ เซนติเมตร หนา ๐.๒-๐.๙ เซนติเมตร สูง ๑.๔-๔.๒ เซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง ๖.๐ เซนติเมตร สันนิษฐานว่าเป็นชิ้นส่วนเครื่องถ้วยจีนสมัยราชวงศ์หมิง กำหนดอายุพุทธศตวรรษที่ ๒๐-๒๒ มีการตกแต่งภาชนะด้วยการเขียนลายครามใต้เคลือบใส โดยตกแต่งด้วยลายประแจจีนบริเวณขอบปาก และเขียนลายเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์มงคลบริเวณส่วนก้น เช่น - ลายยู่อี่ (Ju-I) เป็นเครื่องหมายของความปรารถนาดี เพื่อความมั่งคั่งร่ำรวย รูปแบบได้รับมาจากรูปของเห็ดศักดิ์สิทธิ์ หรือพืชแห่งอมตะ และเป็นเครื่องหมายแห่งความมีอายุยืนนาน เดิมเป็นชื่อของดาบสั้นที่มีกระบังดาบ ทำด้วยเหล็กใช้เพื่อป้องกันตัวเอง ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งการทำลายและชัยชนะในทางพุทธศาสนา - ลายกลีบบัว สัญลักษณ์ทางพุทธศาสนา หมายถึงความบริสุทธิ์ ปราศจากมลทิน - ลายภาษาสันสกฤต เป็นภาษาในตระกูลอินเดีย-ยุโรป มีใช้ในวรรณคดีอินเดียโบราณ เช่น คัมภีร์ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท ต่อมาใช้ในวรรณคดีของพราหมณ์โดยทั่วไป และในคัมภีร์พุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ซึ่งจีนมีความสัมพันธ์กับอินเดียผ่านทางการเผยแผ่พุทธศาสนาและการค้า โดยติดต่อกันผ่านทางเส้นทางสายไหม นอกจากวัดพระนอน และวัดอาวาสใหญ่แล้ว จากการดำเนินการทางโบราณคดีก่อนหน้านี้ได้พบเครื่องลายครามสมัยราชวงศ์หมิงในเขตอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร เช่น วัดพระแก้ว วัดพระธาตุ วัดมณฑป และวัดป่าแลง ด้วยเช่นกัน เครื่องลายครามสมัยราชวงศ์หมิงเป็นหลักฐานทางโบราณคดีชิ้นสำคัญที่แสดงถึงวิถีการดำรงชีวิต คติความเชื่อ และการติดต่อสัมพันธ์ทางการค้า รวมถึงการกำหนดอายุแหล่งโบราณคดีโดยวิธีการศึกษาเปรียบเทียบ (relative dating) ดังเช่นการพบหลักฐานทางโบราณคดีนี้ในเมืองกำแพงเพชรช่วงพุทธศตวรรษที่ ๒๐-๒๒เอกสารอ้างอิงกฤษฎา พิณศรี, ปริวรรต ธรรมาปรีชากร และสว่าง เลิศฤทธิ์. ศิลปะเครื่องถ้วยในประเทศไทย (พิมพ์ครั้งที่ ๒). กรุงเทพฯ: โอสถสภา, ๒๕๓๙.จิรัสสา คชาชีวะ. โบราณคดีอินเดีย. กรุงเทพฯ: กองทุนวิจัยและสร้างสรรค์ส่วนกลาง มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๙.ณัฏฐภัทร จันทวิช. เครื่องถ้วยจีนที่พบจากแหล่งโบราณคดีในประเทศไทย (พิมพ์ครั้งที่ ๒). กรุงเทพฯ: กองพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรมศิลปากร, ๒๕๓๗.ปริวรรต ธรรมาปรีชากร. เอกสารประกอบการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการ ความรู้ใหม่เกี่ยวกับการกำหนดอายุและแหล่งผลิตของเครื่องปั้นดินเผาจีนที่พบจากแหล่งโบราณคดีในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: พิพิธภัณฑสถานเครื่องถ้วยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, ม.ป.ป.. [เอกสารอัดสำเนา].พัชรี สาริกบุตร. เทคโนโลยีสมัยโบราณ (Primitive Technology) เครื่องมือหิน งานโลหะ เครื่องปั้นดินเผา แก้ว และลูกปัด. กรุงเทพฯ: ภาควิชาโบราณคดี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๒๓. (เอกสารอัดสำเนา).ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, ๒๕๕๖.สายันต์ ไพรชาญจิตร์, ศิริพันธ์ ยับสันเทียะ และอัจฉรา แข็งสาริกิจ. โบราณคดีสีคราม ๒ เครื่องถ้วยจากทะเล. กรุงเทพฯ: กองโบราณคดี กรมศิลปากร, ๒๕๓๓.ห้างหุ้นส่วนจำกัด สามเพชร. รายงานการบูรณะโบราณสถาน วัดพระแก้ว จังหวัดกำแพงเพชร. กำแพงเพชร: โครงการบูรณะและปรับปรุงสภาพภูมิทัศน์แหล่งโบราณสถานจังหวัดกำแพงเพชร แผนงานเงินกู้เพื่อการท่องเที่ยวและการส่งเสริมการสร้างงาน ภายใต้โครงการ SIP พ.ศ. ๒๕๔๒, [ม.ป.ป.].ห้างหุ้นส่วนจำกัด สามเพชร. รายงานการบูรณะโบราณสถานวัดพระธาตุจังหวัดกำแพงเพชร. กำแพงเพชร: โครงการบูรณะและปรับปรุงสภาพภูมิทัศน์แหล่งโบราณสถานจังหวัดกำแพงเพชร แผนงานเงินกู้เพื่อการท่องเที่ยวและการส่งเสริมการสร้างงาน ภายใต้โครงการ SIP พ.ศ. ๒๕๔๒, [ม.ป.ป.].ห้างหุ้นส่วนจำกัด สุรศักดิ์ก่อสร้าง. รายงานการขุดแต่งวัดป่าแลง ในเขตอรัญญิก เมืองกำแพงเพชร. กำแพงเพชร : อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร, ๒๕๔๓. (เอกสารอัดสำเนา).อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร. รายงานการขุดแต่งวัดอาวาสใหญ่ ในอำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร เมืองกำแพงเพชร อุทยานประวัติศาสตร์ กำแพงเพชร ปีงบประมาณ ๒๕๓๖. กำแพงเพชร: อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร, [ม.ป.ป.].
***รายการบรรณานุกรม***
หนังสือหายาก
กรมศิลปากร. โขน ชุด สีดาลุยไฟ และ ปราบบรรลัยกัลป์. พระนคร : โรงพิมพ์พระจันทร์, ๒๔๙๖.
***บรรณานุกรม***
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ลิลิตนารายณ์สิบปาง พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พิมพ์ในงานพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิ์ศสจี พระวรราชชายาในรัชกาลที่ 6 ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส วันที่ 2 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2519
กรุงเทพฯ
โรงพิมพ์การศาสนา
2519
หินทราย ศิลปะลพบุรี กลางพุทธศตวรรษที่ ๑๘ พบที่ศาลตาผาแดง เมืองเก่าสุโขทัย เทวนารี สวมกรองสอเป็นแผ่นใหญ่ ทรงภูษายาวชักชายพกออกมาด้านข้าง เข็มขัดตกแต่งลวดลายดอกไม้ขอบล่างประดับด้วยพู่ห้อยคล้ายขนนก ซึ่งจากลวดลายของเครื่องทรงและเครื่องประดับ ปรากฏอิทธิพลศิลปะเขมรแบบบายน โดยสามารถเปรียบเทียบได้กับลวดลายเครื่องประดับที่พบในปราสาทบันทายฉมาร์ ประเทศกัมพูชา เทวนารีองค์นี้พบร่วมกับเทวรูปหินทรายอีก ๓ องค์ ที่พบจากศาลตาผาแดง ศาสนสถานในวัฒนธรรมเขมร เทวนารีและเทวรูปเหล่านี้แสดงถึงพัฒนาการของรูปแบบศิลปกรรมในสมัยก่อนจะเป็นเมืองสุโขทัยและสะท้อนถึงคติความเชื่อทางศาสนาที่ปรากฏในระยะเวลาดังกล่าวได้เป็นอย่างดี
วัสดุ ดินเผา
อายุสมัย สมัยก่อนประวัติศาสตร์ สังคมเกษตรกรรม (ประมาณ 2,500–1,800 ปีมาแล้ว)
สถานที่พบ พบที่แหล่งโบราณคดีบ้านเมืองบัว อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด
ภาชนะดินเผาทรงชาม ปากกว้าง ก้นกลมมน ขอบปากม้วนโค้งออกมาด้านนอก ตกแต่งผิดด้วยลายเชือกทาบ ด้านในเรียบไม่มีลวดลาย สันนิษฐานว่าทำหน้าที่เป็นฝาปิด
วันพฤหัสบดีที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๖๓ เวลา ๑๔.๐๐ น. นักเรียนชั้นอนุบาล ๒ ถึงชั้นประถมศึกษาที่ ๓ โรงเรียนบ้านเสม็ด “สามัคคีราษฎร์วิทยาคาร” ตำบลหนองเต็ง อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ นักเรียนจำนวน ๑๐๕ คน คุณครูจำนวน ๖ คน เข้าเยี่ยมชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สุรินทร์ โดยมีนางสาวอภิญญา สุขใหญ่และนายแก่นแก้ว หอมนวลพนักงานประจำห้อง ให้การต้อนรับและบรรยายนำชม
***บรรณานุกรม***
หนังสือหายาก
อนุสรณ์นักเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่น 9. พระนคร : โรงพิมพ์ภักดีประดิษฐ์, ๒๔๙๘.
