ค้นหา
รายการที่พบทั้งหมด 51,486 รายการ
ชื่อเรื่อง : สุภาษิตอิศรญาณ สุภาษิตสอนเด็ก และสุภาษิตสอนสตรี
ชื่อผู้แต่ง : อิศรญาณ, ม.จ.
ปีที่พิมพ์ : 2508
สถานที่พิมพ์ : พระนคร
สำนักพิมพ์ : โรงพิมพ์สามมิตร
จำนวนหน้า : 70 หน้า
สาระสังเขป : สุภาษิตอิศรญาณ สุภาษิตสอนเด็ก และสุภาษิตสอนสตรี แบ่งเนื้อหาออกเป็น 3 ส่วน ประกอบด้วย 1. สุภาษิตอิศรญาณ หรือเรียกอีกอย่างว่า เพลงยาวเจ้าอิศรญาณ เป็นคำสั่งสอนแบบเตือนสติ สอนเรื่องการวางตัวในสังคม ให้คิดก่อนพูด ไม่สบประมาทดูแคลนผู้อื่น เคารพผู้อาวุโส รู้จักกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ และไม่หลงไหลในคำยกยอ 2. สุภาษิตสอนเด็ก เป็นกลอนคำสอนเด็ก ให้คบคนดีไม่คบคนชั่ว สอนเรื่องการแบ่งปันช่วยเหลือผู้อื่น และให้ประหยัดอดออม 3. สุภาษิตสอนสตรี เป็นคำสอนสำหรับสตรี มีทั้งข้อห้ามและข้อควรปฏิบัติ ในเรื่องของการวางตัว กิริยามารยาท การพูดจา การเลือกคู่ครอง ความซื่อสัตย์ต่อสามี การดูแลบ้านเรือน เป็นต้น
ชื่อผู้แต่ง ศิลป์ พีระศรี
ชื่อเรื่อง พรุ่งนี้ก็ช้าเสียแล้วและศิลปเก่าอันเป็นมรดกที่ไทยได้รับจากบรรพบรุษ
ครั้งที่พิมพ์ -
สถานที่พิมพ์ พระนคร
สำนักพิมพ์ โรงพิมพ์พระจันทร์
ปีที่พิมพ์ 2500
จำนวนหน้า 32 หน้า
หมายเหตุ กรมศิลปากรจัดพิมพ์ถวายพระภิกษุและสามเณรซึ่งมาชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ในเทศกาลเข้าพรรษา
เป็นหนังสือที่นำเรื่องเกี่ยวกับศิลปกรรม 2 เรื่อง ของอาจารย์ศิลย์พีระศรี คือ เรื่อง พรุ้งนี้ก็ช้าเสียแล้วและเรื่องศิลปเก่าอันเป็นมรดกที่ไทยได้รับจากบรรพบุรุษ
ชื่อเรื่อง พุทธชัยมงคล 8 ผู้แต่ง ประพันธ์ เนติวุฒิผู้แต่งเพิ่ม คำ ศาสนดิลกประเภทวัสดุ/มีเดีย หนังสือหายากหมวดหมู่ ศาสนาเลขหมู่ 294.313 ป322พสสถานที่พิมพ์ พระนครสำนักพิมพ์ โรงพิมพ์แสงสว่างปีที่พิมพ์ 2504ลักษณะวัสดุ 40 หน้าหัวเรื่อง พุทธศาสนา--บทสวดมนต์ภาษา ไทยบทคัดย่อ/บันทึก จัดพิมพ์เนื่องในงานฌาปนกิจศพ นางหมู ศรีวัฒนา แจกเป็นอนุสรณ์แก่ผู้มาร่วมงาน เรื่องพุทธชัยมงคล 8 นี้ เป็นเรื่องชัยชนะของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับสวัสดิมงคลของคนทั่วๆไป
นางอัปสร
หินทราย ศิลปะลพบุรี แบบบายน
กลางพุทธศตวรรษที่ ๑๘ ได้จากศาลตาผาแดง เมืองเก่าสุโขทัย ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
ส่วนบนองค์เทวสตรี พระเศียรหักหาย พระกรและพระบาทชำรุดหักหายไป พระอุระเปลือย สวมกรองศอเป็นแผ่นใหญ่ กึ่งกลางของขอบล่างทำเป็นปลายแหลม ทรงภูษายาวชักชายพกออกมาด้านข้าง เข็มขัดตกแต่งลวดลายดอกไม้ ขอบล่างประดับด้วยพู่ห้อยคล้ายขนนกเครื่องอาภรณ์ประดับด้วยกรองศอ เข็มขัดลายดอกไม้สลักเป็นลวดลาย เป็นโบราณวัตถุศิลปะลพบุรีที่ปรากฏอิทธิพลวัฒนธรรมเขมรสมัยบายน
ที่มาของข้อมูล :
แผ่นพับนำชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ รามคำแหง
ข้อมูลนำชมโบราณวัตถุ ศิลปะวัตถุ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ รามคำแหง
ผ่าน QR code
จัดทำโดย นางสาวสาธิตา วรรณพิรุณ
คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ สาขาการท่องเที่ยวและการโรงแรม
ชั้นปีที่ ๔ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ล้านนา ตาก
โครงการสหกิจศึกษา ปีการศึกษา ๒๕๖๓
ชื่อเรื่อง เทศนาธัมมสังคิณี-ยมกปกรณ์สพ.บ. 193/4ประเภทวัสดุ/มีเดีย คัมภีร์ใบลานหมวดหมู่ พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ 36 หน้า : กว้าง 4.5 ซ.ม. ยาว 54.6 ซ.ม. หัวเรื่อง พุทธศาสนา บทสวดมนต์บทคัดย่อ/บันทึกเป็นคัมภีร์ใบลาน อักษรขอม เส้นจาร ฉบับล่องชาด ได้รับบริจาคมาจาก วัดพยัคฆาราม อ.ศรีประจันต์ จ.สุพรรณบุรี
องค์ความรู้ เรื่อง "พระราชวังสนามจันทร์ พระราชวังเก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองนครปฐม" จัดทำข้อมูลโดย พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระปฐมเจดีย์
ประวัติมหาดไทยส่วนภูมิภาค จังหวัดสุรินทร์ พุทธศักราช ๒๕๒๖
เลขทะเบียน : นพ.บ.100/6ห้องจัดเก็บ : ศรีโคตรบูรณ์ประเภทสื่อ : เอกสารโบราณหมวดหมู่ : พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ : 40 หน้า ; 5 x 58 ซ.ม. : ลานดิบ ; ไม้ประกับธรรมดา ชื่อชุด : มัดที่ 59 (160-169) ผูก 6 (2564)หัวเรื่อง : มหานิปาตวณฺณนา (เวสฺสนฺตรชาตก) ชาตกฎฺฐกถา ขุทฺทกนิกายฎฺฐกถา (ทสหร-นคร-กัณฑ์) --เอกสารโบราณ คัมภีร์ใบลาน พุทธศาสนาอักษร : ธรรมอีสานภาษา : ธรรมอีสานบทคัดย่อ : มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา สามารถสืบค้นได้ที่ห้องศรีโคตรบูรณ์ หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม
เลขทะเบียน : นพ.บ.130/5ห้องจัดเก็บ : ศรีโคตรบูรณ์ประเภทสื่อ : เอกสารโบราณหมวดหมู่ : พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ : 40 หน้า ; 4.7 x 54.6 ซ.ม. : ล่องรัก ; ไม้ประกับธรรมดา ชื่อชุด : มัดที่ 76 (288-301) ผูก 5 (2564)หัวเรื่อง : ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตนสุตฺตฎีกา (ฎีกาธมฺมจกฺก)--เอกสารโบราณ คัมภีร์ใบลาน พุทธศาสนาอักษร : ธรรมอีสานภาษา : ธรรมอีสานบทคัดย่อ : มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา สามารถสืบค้นได้ที่ห้องศรีโคตรบูรณ์ หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม
สตฺตปฺปกรณาภิธมฺม (สังคิณี-มหาปัฎฐาน)
เลขที่ ชบ.บ.4/1-5
เอกสารโบราณ (คัมภีร์ใบลาน)
แผ่นดินเผารูปนรสิงห์ พบที่เมืองโบราณอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี จัดแสดง ณ ห้องอู่ทองศรีทวารวดี แผ่นดินเผาทรงสี่เหลี่ยม มีเสาทรงกลมเป็นกรอบทั้งสองข้าง ตรงกลางมีรูปบุคคลมีศีรษะเป็นสิงห์ หรือ รูปนรสิงห์ มีแผงคอ ตาโปน จมูกใหญ่ แยกเขี้ยวยิงฟัน ส่วนลำตัวเป็นรูปบุคคลอยู่ในท่านั่งชันเข่าบนฐานสี่เหลี่ยม แยกขา มือทั้งสองข้างยกขึ้นระดับศีรษะในลักษณะแบก ไหล่กว้าง เอวคอดเล็ก มีกล้ามเนื้อ ด้านหลังแผ่นดินเผาแบนเรียบ เนื้อดินมีรอยแกลบข้าว ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของอิฐในวัฒนธรรมทวารวดี จากรูปแบบศิลปกรรมที่มีลักษณะแบบท้องถิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมทวารวดี ซึ่งคลี่คลายจากรูปแบบที่พบในศิลปะอินเดีย จึงกำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๓ – ๑๕ (ประมาณ ๑,๑๐๐ – ๑,๓๐๐ ปีมาแล้ว) ประติมากรรมรูปนรสิงห์นี้ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเนื่องในคติเรื่องผู้พิทักษ์และผู้ค้ำจุนศาสนา เช่นเดียวกับประติมากรรมคนแคระแบก ซึ่งพบทั่วไปในเมืองโบราณภายใต้วัฒนธรรมทวารวดี ที่ได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะอินเดียเช่นเดียวกัน มักทำเป็นรูปบุคคลนั่งชันเข่า แยกขา แสดงท่าแบกโดยมีทั้งแบบที่ยกมือทั้งสองข้างขึ้นแบก และวางมือบนเข่าและใช้ไหล่แบกรับน้ำหนัก ส่วนมากมีศีรษะเป็นคน โดยพบที่มีศีรษะเป็นสัตว์ เช่น สิงห์ ลิง โค ไม่มากนัก นอกจากประติมากรรมลักษณะนี้จะใช้ประดับส่วนฐานของศาสนสถานแล้ว ยังพบว่าช่างทวารวดีใช้ประดับส่วนฐานของธรรมจักร อีกด้วย ประติมากรรมเหล่านี้ส่วนใหญ่ สร้างขึ้นโดยใช้แม่พิมพ์ขึ้นรูปแล้วนำไปเผา เนื่องจากสามารถผลิตประติมากรรมรูปแบบเดียวกันได้เป็นจำนวนมากในระยะเวลาอันสั้น เพื่อใช้ประดับโดยรอบฐานของศาสนสถาน นอกจากที่เมืองโบราณอู่ทองแล้ว ยังพบประติมากรรมนรสิงห์ในท่าแบกที่เมืองโบราณในวัฒนธรรมทวารวดีแห่งอื่น เช่น ปูนปั้นรูปนรสิงห์จากเจดีย์จุลประโทน และรูปนรสิงห์ประดับฐานธรรมจักร พบที่เมืองนครปฐมโบราณ จัดแสดง ณ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระปฐมเจดีย์ ทั้งนี้รูปนรสิงห์ซึ่งพบที่เมืองนครปฐมโบราณ มีความแตกต่างจากรูปนรสิงห์ซึ่งพบที่เมืองโบราณอู่ทอง เนื่องจากรูปแบบที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะอินเดียเริ่มคลี่คลาย และช่างทวารวดีแต่ละกลุ่ม ได้สร้างประติมากรรมจากความคิดสร้างสรรค์ จนมีเอกลักษณ์เฉพาะของตน-----------------------------------------------------ที่มาของข้อมูล : พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง-----------------------------------------------------เอกสารอ้างอิง ศักดิ์ชัย สายสิงห์. ศิลปะทวารวดี : วัฒนธรรมทางศาสนายุคแรกเริ่มในดินแดนไทย. กรุงเทพฯ : เมืองโบราณ, ๒๕๖๒ วรพงศ์ อภินันทเวช. “ประติมากรรมคนแคระในวัฒนธรรมทวารวดี: รูปแบบและความหมาย”. วิทยานิพนธ์ ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร , ๒๕๕๕.
