ค้นหา

รายการที่พบทั้งหมด 49,482 รายการ

ชื่อเรื่อง : พงศาวดารเมืองนครเชียงใหม่ เมืองนครลำปาง เมืองลำพูนไชย ผู้แต่ง : มหาอำมาตยาธิบดี, พระยา ปีที่พิมพ์ : 2505 สถานที่พิมพ์ : พระนคร สำนักพิมพ์ : พระจันทร์


ชื่อเรื่อง : วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดน่าน ผู้แต่ง : คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ปีที่พิมพ์ : 2544 สถานที่พิมพ์ : กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์ : กระทรวงมหาดไทย : กระทรวงศึกษาธิการ และกรมศิลปากร


ชื่อเรื่อง : ชุมนุมพระนิพนธ์   ชื่อผู้แต่ง : กรมหมื่นพิทยาลาภพฤฒิยากร , พระวรวงศ์เธอ   ปีที่พิมพ์ : ๒๕๑๗   สถานที่พิมพ์ : กรุงเทพฯ   สำนักพิมพ์ : พระจันทร์   หมายเหตุ :  ให้พิมพ์พระราชทานในงานพระศพ พระวรวงศ์เธอกรมหมื่นพิทยาลาภพฤฒิยากร ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส               วันอาทิตย์ที่ ๑๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๑๗                     หนังสือชุมนุมพระนิพนธ์ ของ พระวรวงศ์เธอกรมหมื่นพิทลาภพฤฒิยากร ซึ่งเป็นพระนิพนธ์ต่างเรื่อง ทรงอุทิศพระราชกุศลแห่งวิทยาทานแด่พระวรวงศ์เธอกรมหมื่นพิทยาลาภพฤฒิยากร เพื่อเป็นอนุสรณ์ และเป็นปัจจัยเผยแพร่พระเกียรติคุณของพระองค์ จะมีรายละเอียด อาทิ พระพุทธศานา สถาบันพระมหากษัตริย์ และประเพณีเกี่ยวข้อง นาฎวรรณคดี และชีวประวัติ



รวบรวมภาพ พระราชกรณียกิจ ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนารถบพิตร ในขณะครองราชย์ ดำรงพระอิสริยยศเป็น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดชฯ บรมนารถบพิตร รัชกาลที่ 9 ประจำปี พ.ศ. 2549 - 2550               ผู้แต่ง                             สำนักงานเสิมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ทำเนียบรัฐบาล               โรงพิมพ์                         ด่านสุทธาการพิมพ์              ปีที่พิมพ์                         2550               ภาษา                             ไทย - อังกฤษ               รูปแบบ                           pdf               เลขทะเบียน                    หช.จบ. 153 จบ (ร) (199)


พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว. กฎมนเทียรบาลว่าด้วยข้าราชการในพระราชสำนัก. พระนคร: โรงพิมพ์มหาดไทย, 2503.340.09593  ม113กคกฎมนเทียรบาล ฉบับนี้ ประกาศใช้เป็นกฎหมาย เมื่อพุทธ ศักราช 2457 โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงร่างขึ้นด้วยลายพระหัตถ์ของพระองค์เอง เพื่อใช้สำหรับข้าราชการในพระราชสำนัก โดยมีพระราชประสงค์จะกวดขันความประพฤติ ของข้าราชการในพระราชสำนักให้ประพฤติปฏิบัติในสิ่งที่ดีงาม แบ่งเป็น 9 หมวด หมวดที่ 1 ว่าด้วยนามและลักษณะใช้กฎมนเทียรบาลนี้ หมวดที่ 2 ว่าด้วยผู้ที่จะต้องปฏิบัติตามกฎนี้ หมวดที่ 3 อธิบายคำในกฎนี้ หมวดที่ 4 ว่าด้วยการจดทะเบียนครอบครัวและเคหะสถาน หมวดที่ 5 ว่าด้วยหน้าที่เจ้าพนักงานทะเบียน หมวดที่ 6 ว่าด้วยการขออนุญาตให้มีครอบครัว และเคหะสถาน หมวดที่ 7 ว่าด้วยคนหม้าย และคนไม่มีเคหะสถาน หมวดที่ 8 อธิบายด้วยชั้นความผิดและการลงทัณฑ์ หมวดที่ 9 ว่าด้วยการกำหนดโทษสำหรับความผิด   - พิมพ์เป็นมิตรพลีในงานพระราชทานเพลิงศพหลวงสรรสารกิจ (เคล้า คชนันท์) วันที่ 21 มีนาคม 2503 ณ สุสานหลวงวัดเทพสิรินทราวาส วันที่ 16 พฤษภาคม 2503 


***บรรณานุกรม***     ผดุงถิ่นยุคข่าวเศรษฐกิจ     ปีที่ 16(7)      ฉบับที่ 658(252)    วันที่ 16-31 กรกฎาคม 2534


การวางรากฐานการศึกษาโบราณคดีสมัยใหม่           พระยาโบราณราชธานินทร์เป็นผู้บุกเบิกวิทยาการทั้งองค์ความรู้ เทคนิค วิธีการสมัยใหม่ด้านโบราณคดี ได้แก่         ๑.๑ การสำรวจและขุดค้นพระราชวังโบราณและวัดร้างในอยุธยาโดยการใช้หลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีมาพิจารณาศึกษา วิเคราะห์ สังเคราะห์เพื่อเข้าใจเรื่องราวและภูมิสถานของอยุธยา ซึ่งนับเป็นการสำรวจและขุดค้นทางโบราณคดีอย่างเป็นระบบครั้งแรกในพื้นที่เมืองอยุธยา อีกทั้งยังมีการสันนิษฐานรูปแบบสถาปัตยกรรมในอดีตและปรับปรุงภูมิทัศน์ ซึ่งใช้เป็นแนวทางการอนุรักษ์โบราณสถานในอยุธยาในเวลาต่อมา       ๑.๒ การจัดทำแผนที่สมัยใหม่ในงานโบราณคดี พระยาโบราณราชธานินทร์ได้ทำการสำรวจ และจัดทำแผนที่ เพื่อกำหนดตำแหน่งภูมิสถานกรุงศรีอยุธยา นับเป็นแผนที่ฉบับแรกอันเป็นผลมาจากการศึกษาประวัติศาสตร์และโบราณคดีอย่างเป็นระบบ ซึ่งเป็นฐานข้อมูลสำคัญด้านอยุธยาศึกษา อีกทั้งยังเป็นข้อมูลสำคัญที่กรมศิลปากรใช้ในการกำหนดขอบเขตโบราณสถาน จนนำไปสู่การขึ้นทะเบียนโบราณสถานเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา และจัดตั้งนครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา        ๑.๓ การสงวนรักษาพื้นที่เมืองอยุธยาให้เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินตามพระบรมราชโองการของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยการบริหารจัดการพื้นที่และกำหนดเขตเพื่อป้องกันการบุกรุกทำลาย ส่งผลให้หลักฐานทางโบราณคดีและโบราณสถานยังคงปรากฎร่องรอยหลักฐานอยู่จนถึงในปัจจุบัน เป็นแหล่งเรียนรู้ของสาธารณชน และเข้าหลักเกณฑ์พื้นที่ที่ยังคงหลงเหลือร่องรอยเป็นของแท้ดั้งเดิมมีเอกลักษณ์โดดเด่นและทรงคุณค่าของอารยธรรมเมืองมรดกโลกขององค์การยูเนสโก





ชื่อเรื่อง                           ฌาปนกิจฺจานิสํสกถา (อานิสงส์เผาศพ)สพ.บ.                             175/1คประเภทวัสดุมีเดีย                    คัมภีร์ใบลานหมวดหมู่                               พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ                           28 หน้า กว้าง 4.7 ซ.ม. ยาว 54.9 ซ.ม. หัวเรื่อง                                 อานิสงส์เผาศพบทคัดย่อ/บันทึกเป็นคัมภีร์ใบลาน อักษรขอม เส้นจาร ภาษาบาลี-ไทย ฉบับลานดิบ-ล่องชาด ได้รับบริจาคมาจากวัดพยัคฆาราม อ.ศรีประจันต์ จ.สุพรรณบุรี


ชื่อเรื่อง                                เทศนาอุปคุตมารพันธ์ (เทศนาอุปคุตมารพันธ์)สพ.บ.                                  122/1ประเภทวัสดุมีเดีย                    คัมภีร์ใบลานหมวดหมู่                               พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ                           60 หน้า กว้าง 5 ซ.ม. ยาว 5ุ6 ซ.ม. หัวเรื่อง                                 ธรรมเทศนา                                           พระอุปคุต                                           พระอรหันต์                                           พุทธสาวก  บทคัดย่อ/บันทึก เป็นคัมภีร์ใบลาน อักษรขอม  เส้นจาร ฉบับทองทึบ  ได้รับบริจาคมาจากวัดประสพสุข ต.ทับตีเหล็ก อ.เมืองฯ จ.สุพรรณบุรี  


มกร อ่านว่า มะ-กะ-ระ หรือ มะ-กอน เป็นคำภาษาสันสกฤต ในพจนานุกรมศัพท์ศิลปกรรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๐ ได้ให้ความหมายว่า เป็นสัตว์ตามจินตนาการของช่างอินเดียโบราณ มีลักษณะต่าง ๆ กันไป  เช่น ในสมัยแรกส่วนหัวคล้ายจระเข้ มีจะงอยปากงอไปทางด้านหลังคล้ายงวงช้างขนาดสั้น มีฟันแหลมคม มีขาคล้ายสิงโตหรือสุนัข ท่อนหางทำเป็นอย่างหางปลา ส่วนมกรในศิลปะขอมมีลักษณะคล้ายมกรในศิลปะอินเดียแบบหลังคุปตะ (ราวพุทธศตวรรษที่ ๑๑ – ๑๓) คือมี ๒ ขา และมีหางม้วนเป็นลายก้านขด ในศิลปะขอมแบบกุเลน (ราว พ.ศ. ๑๓๗๐ – ๑๔๒๐) รูปมกรมีรูปใหม่คือมี ๔ ขา ในพุทธศตวรรษที่ ๑๗ รูปมกรได้เข้ามาปะปนกับรูปนาค และหัวมกรเริ่มกลายเป็นหน้าสิงห์ไป มกรถือเป็นสัตว์ในจินตนาการ เชื่อกันว่าเป็นเทพแห่งท้องทะเล มีลักษณะของสัตว์หลายชนิดมาผสมกัน ทั้งระหว่างสัตว์บกและสัตว์น้ำ อาทิ  มีส่วนปากคล้ายจระเข้  มีงวงเหมือนกับช้าง มีลำตัวและหางเหมือนปลา และมีลักษณะของสัตว์อื่น ๆ เพิ่มเติมหลายชนิดมากยิ่งขึ้นตามจินตนาการของช่าง เช่น สิงโต แพะ กวาง นาค มังกร เป็นต้น ซึ่งล้วนแต่เป็นสัตว์ที่มีความหมายในทางมงคลทั้งสิ้น  มกรสังคโลกพบหลักฐานการขุดค้นเป็นจำนวนมากในพื้นที่เมืองโบราณสุโขทัย ศรีสัชนาลัย และเมืองกำแพงเพชร ผลิตขึ้นระหว่างพุทธศตวรรษที่ ๒๐ - ๒๒ จากกลุ่มเตาเมืองสุโขทัยและศรีสัชนาลัย โดยเป็นเครื่องประกอบในงานสถาปัตยกรรมประเภทวิหาร ใช้ประดับบริเวณราวบันไดหรือชายคาอาคาร  ในเมืองกำแพงเพชรได้พบมกรจากการดำเนินงานทางด้านโบราณคดีในพื้นที่อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร เช่น วัดอาวาสใหญ่ วัดฆ้องชัย โดยมีลักษณะคล้ายคลึงกัน กล่าวคือ เป็นมกรเขียนลายสีดำบนน้ำดินสีขาวแล้วเคลือบใสทับอีกครั้งหนึ่ง กำหนดอายุอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ ๒๐ – ๒๑  บรรณานุกรม - กรมศิลปากร. นำชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กำแพงเพชร. กรุงเทพฯ : รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗), ๒๕๕๗. - ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมศัพท์ศิลปกรรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๐. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, ๒๕๕๐.


ชื่อผู้แต่ง       ขุนวิจิตรมาตรา ชื่อเรื่อง         คอคิดขอเขียน ครั้งที่พิมพ์     - สถานที่พิมพ์  พระนคร สำนักพิมพ์    โรงพิมพ์ศรีหงส์ ปีที่พิมพ์        ๒๕๐๗ จำนวนหน้า    ๙๘ หน้า หมายเหตุ      ที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพ ร้อยเอก หลวงจบกลศึก (ยี่ จบกลศึก) ณ เมรุวัดมกุฎกษัตริยาราม ๘ เมษายน ๒๕๐๗                    หนังสือเรื่อง คอคิดขอเขียน เล่มนี้ ได้เขียนถึงเรื่องเบ็ดเตล็ดทั่วไป ซึ่งผู้เขียนต้องการให้ผู้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วเกิดความสนุกเพราะส่วนใหญ่เป็นเรื่องอ่านเล่น   


องค์ความรู้วิชาการ เรื่อง นางภูเทวี จัดทำข้อมูลโดย พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ถลาง


black ribbon.