ค้นหา
รายการที่พบทั้งหมด 50,722 รายการ
กรมศิลปากร ปรับเปลี่ยนเวลารายการ “ไขความรู้จากครูกรมศิลป์” เป็นวันพฤหัสบดีที่ ๑ และ ๓ ของเดือน เวลา ๑๙.๐๐ น. - ๑๙.๔๕ น” โดยยังคงมีรูปแบบเนื้อหาเกี่ยวกับประวัติความเป็นไทย เกร็ดประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับวันสำคัญ ประเพณี วัฒนธรรม วีถีชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน ผ่านการบอกเล่า ถ่ายทอดความรู้ แนวความคิด เนื้อหาวิชาการ จากประสบการณ์ของผู้บริหาร นักวิชาการ และผู้เชี่ยวชาญกรมศิลปากร รวมทั้งข้อมูลข่าวสาร กิจกรรมที่น่าสนใจของหน่วยงานในสังกัดกรมศิลปากร
นอกจากนี้ยังมีรายการใหม่ รายการ “ศิลป์ stories“ คนกรมศิลป์มีเรื่องเล่า เพราะทุกเรื่องราวมีชีวิต และทุกเทคนิคมีความหมาย รายการความรู้มรดกศิลปวัฒนธรรม ในรูปแบบ Podcast ที่สนุกและได้ความรู้จากกรมศิลปากร ทุกวันเสาร์ที่ ๒ และ ๔ ของเดือน เวลา ๑๔.๐๐ น. - ๑๕.๐๐ น.
ขอเชิญชวนผู้สนใจติดตามชมรายการ “ไขความรู้จากครูกรมศิลป์” และรายการ “ศิลป์ stories“ ทางเฟซบุ๊ก “กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม” และเฟซบุ๊ก “กลุ่มเผยแพร่ฯ กรมศิลปากร” ระหว่างเดือนมกราคม - กันยายน ๒๕๖๙
"พิธีกบ"
การแปลความภาพเขียนสีผาแต้มวสุพล
อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ด้วยวิธีการชาติพันธุ์วิทยาทางโบราณคดี
ค้นคว้า/เรียบเรียง ทิพย์วรรณ วงค์อัสสไพบูลย์
นักโบราณคดีชำนาญการ
กราฟิก ทรัพย์อนันต์ ซื่อสัตย์
ปฏิบัติงานด้านโบราณคดีและวัฒนธรรม
กลุ่มโบราณคดี สำนักศิลปากรที่ ๘ ขอนแก่น
#องค์ความรู้ #สำนักศิลปากรที่8ขอนแก่น #กรมศิลปากร
#ชุมแพ #ขอนแก่น
#องค์ความรู้อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร“Appliqué” การแต่งเติมดินบนเครื่องสังคโลกจากแหล่งเตาเมืองศรีสัชนาลัยที่พบระหว่างการดำเนินการโครงการพัฒนาเส้นทางชมโบราณสถานและป้ายสื่อความหมาย อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร (ระยะที่ ๒)การแต่งเติมดิน (appliqué) เป็นวิธีการตกแต่งดินบนผิวของภาชนะ ส่วนมากจะติดดินบนส่วนไหล่ของภาชนะเป็นรูปต่างๆ ตามแต่จะคิดค้นขึ้น เป็นการแสดงฝีมือของผู้ทำ จนเป็นแบบอย่างและเป็นที่นิยมในลวดลายนั้นๆ ต่อมา มีวิธีการตกแต่งดังนี้- วิธีการติดแผ่น หรือก้อนดิน หรือเส้นดิน บนผิวของภาชนะเป็นรูปต่างๆ เช่น รูปดอกไม้ ตัวตุ๊กตา ห่วงหรือท่อนยาวๆ ทาบติดบนผิวภาชนะในลักษณะคล้ายเส้นเชือก ในขณะที่ดินยังหมาดๆ อยู่- วิธีใช้ดินข้นมากๆ (slurry) ใส่ในท่อ หรือไม้กลวง หรือลูกยาง แล้วค่อยๆ บีบออกมาติดบนผิวของภาชนะให้เป็นลวดลายต่างๆ เช่น เส้นโค้ง รูปคลื่น หรือหยดเป็นก้อน- วิธีการทาน้ำดินข้น (slip) ซ้ำกันหลายชั้น จนเป็นเส้นนูนขึ้นมาสูงกว่าผิวภาชนะเล็กน้อย ทำให้เกิดเป็นลายนูนขึ้น มีสีต่างออกไปจากผิวภาชนะ- วิธีการนำดินอัดลงในแม่พิมพ์เล็กๆ แบบชิ้นเดียวหรือแบบเปิด ทำเป็นรูปต่างๆ เช่น รูปสัตว์ รูปดอกไม้ รูปใบไม้ แล้วแกะออกจากพิมพ์ นำมาติดบนภาชนะในขณะที่ดินยังหมาดๆ อยู่ ภาชนะดินเผาเนื้อแกร่ง (stoneware) เป็นภาชนะจากการปั้นส่วนผสมดินที่มีหินปนอยู่มากราวร้อยละ ๕๐ หรืออาจใช้ดินเชื้อ (filler) ซึ่งเป็นเศษภาชนะดินเผาบด (grog) แทนหิน เผาไฟที่อุณหภูมิ ๑,๒๐๐–๑,๓๐๐ องศาเซลเซียส ลักษณะเนื้อภาชนะดินเผาแข็งแกร่ง เพราะเนื้อดินหลอมละลายติดกัน มีคุณสมบัติไม่ดูดซึมน้ำ โครงการพัฒนาเส้นทางชมโบราณสถานและป้ายสื่อความหมาย อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร (ระยะที่ ๒) เป็นโครงการที่มีการดำเนินการในปีงบประมาณ ๒๕๖๘ ในพื้นที่วัดอาวาสใหญ่ วัดสิงห์ วัดพระสี่อิริยาบถ และวัดพระนอน ด้วยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาป้ายสื่อความหมาย และปรับปรุงเส้นทางเดินชมโบราณสถานให้ได้มาตรฐานสากล สามารถเพิ่มศักยภาพในการอำนวยความสะดวกรองรับการใช้บริการของนักเรียนนักศึกษา ตลอดจนประชาชน และนักท่องเที่ยว ทั้งชาวไทยและต่างประเทศ อันเป็นการยกระดับให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีมาตรฐานในระดับสากลในฐานะแหล่งมรดกโลกจากการดำเนินการโครงการดังกล่าว ณ วัดพระนอน ได้พบชิ้นส่วนภาชนะดินเผาเนื้อแกร่ง ส่วนคอและไหล่ จำนวน ๑ ชิ้น มีขนาดกว้าง ๑.๓-๘.๘ เซนติเมตร ยาว ๑๔.๒ เซนติเมตร หนา ๐.๘ เซนติเมตร ตกแต่งผิวด้วยการขดเส้นดินติดเป็นลวดลายคล้ายใบโพธิ์เรียงต่อกัน และขุดเป็นเส้น ขนานกันจำนวนสี่เส้นคล้ายรูปวงกลมโดยรอบส่วนคอและไหล่ ระหว่างวงกลมเส้นที่สามและสี่ มีการกดประทับลายเป็นเส้นทแยงเรียงต่อกัน บริเวณเส้นวงกลมเส้นที่สี่ มีการแต่งเติมดินลักษณะคล้ายหูจับขนาดกว้าง ๐.๘ เซนติเมตร ยาว ๑.๔ เซนติเมตรสันนิษฐานว่าชิ้นส่วนภาชนะดินเผาเนื้อแกร่งที่พบนั้น เป็นภาชนะทรงไหไม่เคลือบ ผลิตจากแหล่งเตาเมืองศรีสัชนาลัย เช่น เตาเผาหมายเลข ๖๑ กำหนดอายุโดยการนำชิ้นส่วนผนังเตาไปศึกษาค่าอายุด้วยวิธีเรืองแสงความร้อน (thermoluminescence dating) ได้ค่าอายุพุทธศักราช ๒๐๒๑-๒๐๗๙ (พุทธศตวรรษที่ ๒๑) โดยลายที่ประดับตกแต่งผิวภาชนะด้วยการขดเส้นดินม้วนเข้า ต่อหางออกไป แล้วติดลายเข้าหากัน สันนิษฐานว่ามีรูปลักษณ์คล้ายใบโพธิ์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ในพระพุทธศาสนา มีความเกี่ยวข้องกับพุทธประวัติ ตอน พระพุทธเจ้าได้ตรัสรู้ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ณ ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา เมืองพาราณสี ซึ่งลายที่ประดับตกแต่งผิวภาชนะมีรูปลักษณ์คล้ายใบโพธิ์ดังกล่าวนั้น นักวิชาการบางท่านเรียกว่าลาย “อุ” โดยพบลักษณะลายเดียวกันตกแต่งที่ผิวภาชนะดินเผาเนื้อแกร่ง แหล่งเตาตาปะขาวหาย จังหวัดพิษณุโลก จากการดำเนินการทางโบราณคดีในโครงการโบราณคดีเครื่องถ้วยไทย (TCAP) เมื่อพุทธศักราช ๒๕๒๗ กำหนดอายุโดยการวัดกัมมันตรังสีของคาร์บอน (carbon-14 dating) ได้ค่าอายุพุทธศักราช ๑๙๐๐ ± ๖๐ ปี หรือพุทธศักราช ๑๘๔๐-๑๙๖๐ (พุทธศตวรรษที่ ๑๙-๒๐)นอกจากนี้จากการพบหลักฐานทางโบราณคดีดังกล่าวในแหล่งเตาทุเรียงเมืองสุโขทัยเป็นจำนวนมาก เช่น แหล่งเตาหมายเลข สท.๓ หมายเลข สท.๗ และหมายเลข สท.๑๔ จึงสันนิษฐานว่าน่าจะผลิตจากแหล่งเตาทุเรียงเมืองสุโขทัยด้วย กำหนดอายุแหล่งเตาได้ราวพุทธศตวรรษที่ ๒๐-๒๒ จากการดำเนินงานทางโบราณคดีที่อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรก่อนหน้านี้ พบหลักฐานทางโบราณคดีในโบราณสถานใกล้เคียง เช่น วัดป่าแลง วัดมณฑป และวัดกรุสี่ห้องที่พบในลักษณะเกือบสมบูรณ์ ถูกใช้เป็นภาชนะบรรจุกระดูก สันนิษฐานว่าเครื่องสังคโลกเนื้อแกร่ง ตกแต่งผิวภาชนะดินเผาด้วยวิธีการแต่งเติมดินเป็นลายคล้ายใบโพธิ์นี้ เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้ในพื้นที่ ที่พบทั้งในเมืองกำแพงเพชร เมืองพิษณุโลก และเมืองสุโขทัย แสดงให้เห็นถึงการเป็นเมืองร่วมสมัย และการรับอิทธิพลวิถีการดำรงชีวิตภายในอาณาจักรสุโขทัยเอกสารอ้างอิงกมลวรรณ นิธินันทน์. รายงานการขุดค้นขุดแต่งทางโบราณคดี : โครงการงานอนุรักษ์หลุมขุดค้นทางโบราณคดีภายในอาคารศูนย์ศึกษาและอนุรักษ์เตาสังคโลกหมายเลข ๖๑ อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย. สุโขทัย : อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย, ๒๕๕๕.กฤษฎา พิณศรี, ปริวรรต ธรรมาปรีชากร และอุษา ง้วนเพียรภาค. เครื่องถ้วยสุโขทัย : พัฒนาการของเครื่องถ้วยไทย. กรุงเทพฯ: โอสถสภา, ๒๕๓๕.ประโชติ สังขนุกิจ. “การขุดค้นเตาบ้านเตาไห.” ศิลปากร. ๓๒, ๕ (พฤศจิกายน-ธันวาคม ๒๕๓๑): ๓๔-๔๑.เป็นภัสญ์ ศรีสุวิทธานนท์. “ระเบียนรูป ๓.๓๗ ไหสังคโลก,” เซรามิกแห่งแหลมทองและแดนอาทิตย์อุทัย : สานตำนานสายใยไม่เสื่อคลายในพาณิชยวัฒนธรรมโลก (ระเบียนรูปเซรามิกไทย-ญี่ปุ่น). กรุงเทพฯ: สำนักบริหารกลาง กรมศิลปากร, ๒๕๖๕. ๒๗๕.พัชรินทร์ ศุขประมูล, วิเศษ เพชรประดับ และเมธินี จิระวัฒนา. รูปและสัญลักษณ์แห่งพระศากยพุทธ. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, ๒๕๓๒.พัชรี สาริกบุตร. เทคโนโลยีสมัยโบราณ (Primitive Technology) เครื่องมือหิน งานโลหะ เครื่องปั้นดินเผา แก้ว และลูกปัด. กรุงเทพฯ : ภาควิชาโบราณคดี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๒๓. (เอกสารอัดสำเนา).ห้างหุ้นส่วนจำกัด สุรศักดิ์ก่อสร้าง. รายงานการขุดแต่งวัดกรุสี่ห้อง ในเขตอรัญญิก เมืองกำแพงเพชร. กำแพงเพชร : อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร, ๒๕๔๓. (เอกสารอัดสำเนา).ห้างหุ้นส่วนจำกัด สุรศักดิ์ก่อสร้าง. รายงานการขุดแต่งวัดป่าแลง ในเขตอรัญญิก เมืองกำแพงเพชร. กำแพงเพชร : อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร, ๒๕๔๓. (เอกสารอัดสำเนา).ห้างหุ้นส่วนจำกัด สุรศักดิ์ก่อสร้าง. รายงานการขุดแต่งวัดมณฑป ในเขตอรัญญิก เมืองกำแพงเพชร. กำแพงเพชร : อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร, ๒๕๔๓. (เอกสารอัดสำเนา).อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย. รายงานการดำเนินงานทางโบราณคดีแหล่งเตาทุเรียงเมืองเก่าสุโขทัย ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย ปีงบประมาณพุทธศักราช ๒๕๕๙-๒๕๖๐. สุโขทัย: อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย, ๒๕๖๐.Thongaram, Bundit. “Sangkhalok of Si Satchanalai: From Local Kilns of Thai Ceramic Products to Asia.” In Ancient Maritime Cross-cultural Exchanges: Archaeological Research in Thailand. (pp. 192-207). Amara Srisuchat & Wilfried Giessler (Eds.). Bangkok: The Fine Arts Department, 2019.
***รายการบรรณานุกรม***
หนังสือหายาก
กรมศิลปากร. ละคอนนอก เรื่องสังข์ทอง ตอน เลือกคู่และหาปลา. พระนคร : โรงพิมพ์พระจันทร์, ๒๔๙๗.
ชื่อเรื่อง : เชียงใหม่ ผู้แต่ง : - ปีที่พิมพ์ : ม.ป.ป. สถานที่พิมพ์ : พระนคร สำนักพิมพ์ : โสมนิมิตต์ เชียงใหม่คือจังหวัดปลายสุดทางภาคเหนือของประเทศไทย ซึ่งเป็นเมืองใหญ่รองจากกรุงเทพฯ เป็นเมืองสวยงามด้วยผู้คน ภูเขา ดินฟ้าอากาศ และทัศนียภาพอื่น ๆ เชียงใหม่เคยเป็นเมืองสำคัญทางยุทธศาสตร์มาแต่โบราณมีปูชนียสถาน โบราณวัตถุและขนบธรรมเนียมเก่าๆ เพื่อความสะดวกแก่ผู้อ่านและผู้ที่ต้องการจะศึกษาขนบธรรมเนียมประเพณี และวัฒนธรรม หนังสือเชียงใหม่ได้หาภาพถ่ายสีธรรมชาติของที่สำคัญๆ และของดีมีค่าของไทยภายในหนังสือเชียงใหม่
ศิลปะสุโขทัย พุทธศตวรรษที่ ๒๐ พบที่เตาบ้านเกาะน้อย นอกเมืองโบราณศรีสัชนาลัย อ.ศรีสัชนาลัย จ.สุโขทัย สังคโลกรูปบุคคลนั่งแบกเด็กไว้บนบ่าซ้ายติดอยู่กับชามลายกลีบดอกไม้เคลือบสีเขียวอ่อน บริเวณบนศีรษะรูปบุคคลมีลักษณะเป็นรู อาจใช้สำหรับใส่ของเหลว ซึ่งการที่รูปคนอุ้มเด็กติดอยู่ภายในชาม คงเกิดจากความผิดพลาดระหว่างกรรมวิธีการเผา สังคโลกชนิดเคลือบสีเขียว เป็นเครื่องสังคโลกที่ได้รับการพัฒนาในระดับสูงสุดในด้านของวัตถุดิบ เทคโนโลยีและความชำนาญในเชิงช่างของชาวศรีสัชนาลัย ที่รู้จักกันดีในนามเครื่องเคลือบแบบเซลาดอน และมีแหล่งผลิตที่สำคัญบริเวณแหล่วเตาบ้านเกาะน้อย ศรีสัชนาลัย โดยได้รับการพัฒนาในระดับที่สามารถส่งเป็นสินค้าออกไปยังต่างประเทศได้
จัดเมื่อวันที่ ๒๖ มีนาคม ๒๕๕๙ ณ สวนหย่อมบริเวณด้านหน้าของหอสมุดแห่งชาติ ท่าวาสุกรี มีผู้เข้าร่วมกิจกรรมจำนวน ๓๐๐ คน โดยส่วนใหญ่เป็นนักเรียนระดับอนุบาลประถมศึกษาและประชาชนทั่วไปภายในงานประกอบด้วยกิจกรรมดังนี้
๑. งานช่างศิลปกรรม"การลงยันต์สีเหรียญพระพิฆเนศ"
๒. ตอบคำถามภาษาอังกฤษ“English is fun”
๓. แจกหนังสือ"หนังสือในสวน"
๔. การจารใบลาน
๕. แข่งขันเปิดพจนานุกรม
๖. การแสดงดนตรีและขับร้องเพลงจากสำนักการสังคีต
๗. รถพิพิธภัณฑ์เคลื่อนที่จากสำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
หจช.ตรัง เชิญชวนประชาชน 5 จังหวัดอันดามัน ส่งภาพบันทึกเหตุการณ์สำคัญ "ตรัง" ในร่มพระบารมี
วัสดุ สำริด
แบบศิลปะ ศิลปะเขมรในประเทศไทย
อายุสมัย อายุราวพุทธศตวรรษที่ 16-18
สถานที่พบ นายพรหม จตุเทพ ขุดพบที่ ตำบลมะอึ อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด คณะกรรมการจังหวัดร้อยเอ็ด มอบให้พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอนแก่น ต่อมาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ร้อยเอ็ด รับโอนมาเมื่อ 19 กันยายน 2540
ปากกว้างผายออก ขอบปากตกแต่งด้วยลายใบไม้หรืออาจเป็นลายกลีบบัวขนาดเล็กโดยรอบ ลำตัวสอบเข้า มีขาตั้ง 3 ขา ตกแต่งขาทั้งสามเป็นรูปพญานาคขาละ 1 เศียร รอบเศียรนาคมีลายกระหนก
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ศิลป์ พีระศรี อนุสรณ์ จัดตั้งขึ้นตามโครงการพิพิธภัณฑ์ศิลป์ พีระศรี อนุสรณ์ โดยความร่วมมือระหว่างบรรดาลูกศิษย์และผู้ใกล้ชิดศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี เพื่อรำลึกถึงเกียรติคุณของท่านในฐานะผู้ให้กำเนิดการศึกษาศิลปะสมัยใหม่ ศิลปะร่วมสมัยในประเทศไทย และผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากร ทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ.2527 ซึ่งตรงกับวาระวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 92 ปี ของศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี โดยฯพณฯ ชวน หลีกภัย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้นให้เกียรติมาเป็นประธาน จากนั้นจึงมอบหมายให้กรมศิลปากรเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบและบริหารจัดการ จนกระทั่งได้รับการจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ศิลป์ พีระศรี อนุสรณ์ เมื่อพ.ศ.2530 ปัจจุบัน สังกัดสำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรมศิลปากร ในเครือพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป
ภายในจัดแสดงนิทรรศการถาวร โดยแบ่งการจัดแสดงออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรก ห้องชั้นนอก (บริเวณประตูทางเข้า) จัดแสดงผลงานจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ ของบรรดาลูกศิษย์ผู้ใกล้ชิด เช่น นายเฟื้อ หริพิทักษ์ นายประยูร อุลุชาฎะ นายชลูด นิ่มเสมอ นายจำรัส เกียรติก้อง นายเขียน ยิ้มศิริ นายสวัสดิ์ ตันติสุข นายทวี นันทขว้าง เป็นต้น ผลงานส่วนใหญ่เป็นงานศิลปกรรมในยุคเริ่มแรกของศิลปะร่วมสมัยในประเทศไทย ซึ่งดำเนินรอยตามแนวทางการสร้างสรรค์ศิลปะตามหลักวิชาการที่ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี เป็นผู้วางรากฐาน
ส่วนที่สอง ห้องชั้นใน จัดแสดงเครื่องมือเครื่องใช้ของศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ซึ่งประกอบไปด้วย โต๊ะทำงาน เก้าอี้ เครื่องพิมพ์ดีด เครื่องเล่นแผ่นเสียง เครื่องมือปั้น ข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว โดยจำลองบรรยากาศโต๊ะทำงานดั้งเดิมเช่นเดียวกับเมื่อครั้งที่ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ยังมีชีวิตอยู่ ตลอดจนแบบร่างอนุสาวรีย์และประติมากรรมชิ้นสำคัญ เช่น แบบร่างพระบรมรูปรัชกาลที่ 6 แบบร่างพระศรีศากยทศพลญาณ พระประธานพุทธมณฑล และต้นแบบพระเศียรรัชกาลที่ 8 เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีหนังสือหายากซึ่งเป็นหนังสือที่ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ใช้สำหรับค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับศิลปะตะวันตก ให้บริการแก่ผู้มาเยี่ยมชมภายในห้องจัดแสดง
วันศุกร์ที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๖๓ เวลา ๐๙.๓๐ น. นักเรียนชั้นอนุบาล ๒ โรงเรียนเทศบาล ๑ "สุรินทร์วิทยาคม" ตำบลในเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ นักเรียนจำนวน ๑๗๐ คน คุณครูจำนวน ๑๐ คน เข้าเยี่ยมชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สุรินทร์ และร่วมกิจกรรมทำใบความรู้ของทางพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สุรินทร์ โดยมีนางสาวอาภาภรณ์ เปล่งปลั่งศรี นักวิชาการวัฒนธรรม และพนักงานประจำห้องทุกคน ให้การต้อนรับและบรรยายนำชมให้ความรู้
