ย้อนแล โรงสีทองมี คือ(อดีต) ที่หนึ่ง
ย้อนแล โรงสีทองมี คือ(อดีต) ที่หนึ่ง
ถนนนครนอก ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
•โรงสีหลวงอุดม โรงสีแต่แรก
โรงสีแห่งนี้เดิมตั้งอยู่บริเวณริมทะเลสาบสงขลา ถนนนครนอก ใกล้กับโรงสีแดง หับ โห้ หิ้น
ก่อตั้งโดยหลวงอุดมราวปี พ.ศ. ๒๔๔๘ หลังจากที่ท่านได้ลาออกจากราชการโดยรู้จักกันในชื่อ
“โรงสีหลวงอุดม”
• หลังจากโรงสีหลวงอุดม
ราวปีพ.ศ. ๒๔๖๒ หลังจากที่หลวงอุดมเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุหางผ้าโจงกระเบนถูกดึงเข้าวงล้อสายสะพาน โรงสีแห่งนี้ได้เปลี่ยนเจ้าของเป็นนายลิ่มซุ่นหงวน ต่อมาได้ขายกิจการโรงสีให้กับนายบั่นตินหล่ำ
แต่กิจการก็ล้มละลาย
• จุดเริ่มต้นของโรงสีทองมี
นายลิ่มเทียมสิ่วได้ซื้อกิจการโรงสีต่อจากนายบั่นตินหล่ำ และตั้งชื่อโรงสีว่า “ThongMee”
อ่านออกเสียงว่า “ทงมี่”แต่คนในท้องถิ่นอ่านออกเสียงกันว่า “ทองมี”
จนกระทั่งปี พ.ศ. ๒๔๘๑ นายบุญช่วย บุนนาค ได้เข้าซื้อกิจการต่อ แต่ก็ยังคงใช้ชื่อเดิม
และพัฒนาโรงสีแห่งนี้ไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง
• ความเป็นที่หนึ่งของโรงสีทองมี
โรงสีทองมีเป็นโรงสีขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดสงขลา มีกำลังการผลิตสีข้าวเปลือกได้วันละ
๑๗๐ -๑๘๐ เกวียน ซึ่งรับข้าวเปลือกมาจากอำเภอหัวไทร อำเภอเชียรใหญ่ อำเภอชะอวด
จังหวัดนครศรีธรรมราช อำเภอบางแก้ว จังหวัดพัทลุง และอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา และส่งขายไปยังจังหวัดอื่นๆในภาคใต้ อีกทั้งยังได้ส่งออกทางเรือไปขายถึงประเทศสิงคโปร์
• จุดจบของโรงสีทองมี
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๒ กิจการโรงสีทองมีก็หงุดชะงักลง เนื่องจากข้าวเปลือกไม่เพียงพอต่อกำลังผลิต ก่อนที่จะปิดกิจการโรงสีถาวรในปีพ.ศ. ๒๔๙๒ หลังจากยุติกิจการ โรงสีถูกเปลี่ยนให้เป็นโกดังเก็บสินค้ายางพาราขององค์การคลังสินค้าจนถึงปี พ.ศ. ๒๔๙๖
• ความยิ่งใหญ่ที่เหลือเพียงร่องรอย
เมื่อปีพ.ศ. ๒๕๖๐ มีโครงการขุดแต่งเพื่อออกแบบบูรณะกำแพงเมืองสงขลา โดยกลุ่มโบราณคดี
สำนักศิลปากรที่ ๑๑ สงขลา พบว่าโรงสีแห่งนี้สร้างครอบกำแพงเมือง และหลังแนวกำแพงเมือง โดยพบหลักฐานของโรงสีทองมีปรากฏอยู่ดังนี้
- บ่อหล่อเย็น คือ บ่อเก็บน้ำสำหรับระบายความร้อนในการทำงานของเครื่องจักรสีข้าวด้วยระบบเครื่องจักรไอน้ำ มีลักษณะเป็นบ่อสี่เหลี่ยม ก่ออิฐสอปูน ผิวด้านนอกเป็นอิฐเปลือย จำนวน ๒ บ่อ
- พื้นอาคารและเสา มีลักษณะเป็นพื้นปูนที่ถมอัดพื้นด้วยมีหินทรายและหินดินดาน อีกทั้งยังพบชิ้นส่วนของเสาก่ออิฐที่ถูกตัดเป็นท่อนกองรวมอยู่ในหลุมฝั่งกลบ สันนิษฐานว่าเป็นส่วนหนึ่งของเสาอาคารโรงสีข้าว
สารัท ชลอสันติสกุล. รายงานการขุดค้นทางโบราณคดีกำแพงเมืองสงขลาบริเวณถนนนครนอก ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา. โครงการขุดแต่งเพื่อออกแบบบูรณะกำแพงเมืองสงขลา (ระยะที่ ๑ และ ๒) กลุ่มโบราณคดี สำนักศิลปากรที่ ๑๑ สงขลา, ๒๕๖๓
เรียบเรียง : นางสาวภาวินี ไข่หนู นักวิชาการวัฒนธรรม
(จำนวนผู้เข้าชม 7 ครั้ง)
สงวนลิขสิทธิ์ © 2563 กรมศิลปากร. กระทรวงวัฒนธรรม
-
นโยบายเว็บไซต์ |
มาตรฐาน |
นโยบายการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล
เว็บท่ากรมศิลปากร