ทะเบียนจารึก เลขทะเบียน นม.73

พบเมื่อ พ.ศ. 2548

อักษร ขอมโบราณ

ภาษา สันสกฤต

ศักราช พุทธศตวรรษที่ 15

จารึกอักษร จำนวน 2 ด้าน ด้านที่ 1 มี 15 บรรทัด ด้านที่ 2 มี 5 บรรทัด

วัตถุจารึก ศิลา

ลักษณะวัตถุ ชำรุด แตกหักเป็น 4 ชิ้น

ขนาดวัตถุ กว้าง 95.5 ซม. สูง 119 ซม. หนา 15 ซม.

สถานที่พบ วัดหนองตาทุ้ย บ้านเขว้า ต.พุดซา อ.เมือง จ.นครราชสีมา

ผู้พบ ชาวบ้านบ้านเขว้า ต.พุดซา อ.เมือง จ.นครราชสีมา

ประวัติ เมื่อประมาณเดือนเมษายน พ.ศ. 2548 ชาวบ้านขุดพบจารึกวัดหนองตาทุ้ย บริเวณเนินดิน โบสถ์เก่า วัดหนองตาทุ้ย บ้านเขว้า ต.พุดซา อ.เมือง จ.นครราชสีมา เป็นจารึกที่แตกหักเป็นชิ้น ต่อมาคณะสำรวจจารึกโครงการสำรวจจารึกในประเทศไทย สำนักหอสมุดแห่งชาติ ได้เดินทางไปสำรวจและทำสำเนาจารึกที่วัดหนองตาทุ้ย เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548

อาจารย์ชะเอม แก้วคล้าย อ่าน แปล

พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในหนังสือ จารึกในประเทศไทย เล่ม 3 อักษรขอมโบราณ พุทธศตวรรษที่ 14-16 หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร พิมพ์เผยแพร่ พุทธศักราช 2564

 

คำแปลด้านที่ 1

.............ขอความนอบน้อมจงมีแก่พระปรมาตมัน 

.............ขอความนอบน้อมจงมีแก่ผู้ที่ทรงไว้ซึ่งตรีศูลพระองค์นั้น

.............ยังประชาชนทั้งหลายให้ถึงความเจริญ

.............ธิดาของพระเจ้า....นทรวรมัน ผู้มีสติมั่นคงได้ประสูติแล้ว

.............พระโอรส ผู้นอบน้อมต่อพระราชานามว่า ศรีอินทรวรมัน

.............ยังพวกเราให้เศร้าโศกยิ่งกว่านี้

.............ผู้ต้องการชีวิตได้ถึงแล้ว

.............ย่อมควร เพื่อ.....ด้วยบ่วงของ.........

.............ย่อมรู้ เพื่อป้องกันฝ่ายของตน.......

.............คู่นี้ เป็นคู่ที่ได้กระทำไว้แล้ว เหมือนเงาติดตัวฉะนั้น

.............พระอินทร์ย่อมลงมาสถิตที่ภูเขาซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงใหญ่

.............พระราชาองค์หนึ่งนามว่า ศรีอินทรวรมัน เพื่อความยินดีของไตรโลก

.............ได้สร้างพระศิวลึงค์นี้ไว้ในเทวาศรมนี้

..............พระราชาศรี...สิ่งของที่ถวายทั้งปวง แก่พระปรเมศวรในอาศรมนี้ ด้วยความภักดี

พระสุวรรณราช....ได้สร้างรูปวิจิตรจำนวนมาก ด้วยความศรัทธา

 

คำแปลด้านที่ 2

............................................................................................

ผู้ประเสริฐ.........................................................................

ประชาชนหญิงชายจำนวนมากหลายพันคน..............

ชนเหล่าใด จักนำของถวายมา เพราะความโลภ.......

ส่วนคนเหล่าใด จักยัง.....ให้เพิ่มขึ้น.............................

 

เนื่องจากจารึกในประเทศไทยเป็นเรื่องที่มีเนื้อหาสาระในทางวิชาการอันเป็นสำคัญ เป็นหลักฐานทางเอกสารในรูปลายลักษณ์อักษร ซึ่งบ่งบอกถึงเรื่องราวของบรรพชน เป็นกระจกเงาที่ส่องสะท้อนให้เห็นอารยธรรมต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในอดีตนับพันปีล่วงมาแล้ว วิชาการด้านจารึกมิใช่จะเป็นเพียงเอกสารโบราณที่มีอายุเก่าแก่เท่านั้น ยังเป็นหลักฐานที่สามารถนำไปใช้ประกอบในวิชาการด้านโบราณคดี ประวัติศาสตร์ รวมตลอดถึงศาสนา ศิลปกรรม อารยธรรม และวัฒนธรรมของไทยในยุคสมัยต่าง ๆ อีกด้วย จึงนับว่าเป็นมรดกวัฒนธรรมที่ควรอนุรักษ์ และเผยแพร่ให้กว้างขวาง

นายทวีศักดิ์ เสนาณรงค์

อธิบดีกรมศิลปากร

กองหอสมุดแห่งชาติ 

มีนาคม 2529

อ่านหนังสือจารึกหรือหนังสืออื่นแบบออนไลน์ได้ที่ https://www.nlt.go.th/

สนใจสั่งซื้อหนังสือเพิ่มเติมที่ https://bookshop.finearts.go.th/